ตาชั่งผิดหรือกูผิด...

เลิกเรียนเสร็จ ซัดโฮกข้าวกับเพื่อนที่ศิลปากรไปชามใหญ่

แอบคำนึงถึงน้ำหนักของตัวเองเลยแอบไปหา ที่ชั่งน้ำหนักในมุมมืดๆแถวๆเซเว่น

หยอดเงินไปบาทนึง ตาชั่งดิจิตอลคำนวนน้ำหนักออกมาได้อย่างรวดเร็ว

........

อากกกกก หนักเท่านี้แล้วเหรอเนี่ยตู เดือนที่แล้วยังห้าสิบกว่าๆอยู่เลย

เราก็นึกว่าไอ้ทำงานมากๆ อดหลับอดนอนหลายๆคืนนี่จะทำให้นำหนักลดลงไปบ้าง

นี่มันอะไรฟร่ะ สรุปตัวเลขมันผิดใช่มั้ย

จังหวะนั้น เพลงของพี่ป้างที่เพิ่งไปเมื่อคืนมันก็ลอยเข้ามาในหัวโดยทันที

"ชั้นต้องทำ ทำอะไรสักอย่างแล้วววว โอ้เย~~~~"

ตามนั้นครับพี่ป้าง ผมคงต้องทำอะไรสักอย่างจริงๆ -0-"

จำได้ว่า เมื่อ 2 ปีที่แล้วตอนที่อ้วนแบบพีคมากๆสามารถลดไปได้ถึง 14 โล

ทรมานมาก วิ่งทุกวันหลังเลิกงานเป็นเวลา 3-4 เดือนติดต่อกัน

คราวนี้บรรยากาศตอนนั้นมันกำลังจะกลับมาอีกครั้ง อากกก

.......

ว่าแล้วพรุ่งนี้เช้าค่อยตื่นมาวิ่งแล้วกัน เดี๋ยวนี้ช่วงเย็นไม่ค่อยมีเวลาเหมือนเมื่อก่อนแล้ว

ปล. วันนี้มีเรื่องน่ายินดีก็คือที่ philips ติดต่อเรื่องงานเข้ามา หวังว่าจะมีงานเข้ามาให้ทำเยอะๆนะ เพี้ยง รวยๆๆๆ

ปอ. คืนนี้ต้องรีบปั่นการบ้านภาษาอังกฤษของอาจารย์ไพโรจน์ให้เสร็จ เมี๊ยววววว และพรุ่งนี้ค่อยทำงานให้ดาวต่อให้เสร็จ เพราะ วันพฤหัสต้องไปดูงานที่โรงงานแต่เช้าาา

เนี่ยๆ งานแม่งเยอะขนาดนี้ น้ำหนักไม่ลดให้แม่งรู้ไป โว้....