วันจันทร์ที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

วัฐจักร





คนไม่รู้จัก >>> คนรู้จัก >>> เพื่อน >>> คนรัก >>> เพื่อน >>> คนรู้จัก >>> คนเคยรู้จัก >>> คนไม่รู้จัก


สุดท้ายก็วนเข้าสู้วัฐจักรเดิมๆ


ความสัมพันธ์คนมันก็ไม่มีอะไรมากหรอก

วันอาทิตย์ที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2553

Normalism


เฮ่อ เป็นคนธรรมดา ไม่ได้มีอะไรดีเด่ไปกว่าชาวบ้านเขา

ไม่แปลกที่คนที่เรารักเขาจะไม่รักเรา

=_=

นอนดีกว่า Z...Z...Z

วันอาทิตย์ที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2553

เสียใจ



ไม่เจอกับตัวเองไม่รู้จริงๆ

มันเกินกว่าคำว่าเสียใจไปมากพอล่ะ

ถือว่าเป็นบทเรียนราคาแพง

รู้หน้าแต่ไม่รู้ใจ รู้นิสัยแต่ไม่รู้ความคิด

:(

วันอังคารที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

somebody..nobody


Nobody stay forever and somebody couldn't love forever.

Somebody who love as change a clothes.

Somebody who love as a car driving fast.

Every love have been ever change, i know then you know.

But somebody can't to accept when the love to leave away.

Somebody let themselves to went with slowly life.

Somebody feeling turn back time such a need to re-start living again.

The love it look like to complicate, actually not.

The love is not so complicated.

So people are.....


วันเสาร์ที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

วันนี้ที่พระอาทิตย์


วันนี้รู้สึกมีความสุขแบบเหงาๆ

ดีใจที่เห็นเธอดูมีความสุขและสดชื่นเหมือนเคย

ดีใจที่เห็นแม่เธอดูแข็งแรง

ถึงวันนี้เราจะใช้เวลาด้วยกันไม่นานแต่มันก็ทำให้ชั้นมีความสุขมาก

หลังจากแยกกันชั้นได้ไปขอใช้ห้องน้ำที่ร้าน joy luck club อีกรอบ

เจอพี่ต้อมและพี่น้อย ทั้งสองคนยังพูดเก่งและชวนชั้นคุยเหมือนเดิม

มันทำให้ชั้นนึกถึงตอนที่เคยมากับแกครั้งแรกๆ ที่เรานั่งฟังพี่แกเขาพูดจนเราอึนๆงงๆ

ชั้นถ่ายรูปพี่เขาไว้เป็นที่ระลึก ซึ่งชั้นไม่รู้ว่ารูปจะออกมาดีหรือเปล่าเพราะที่วัดแสงของกล้องมันยังคงเสียอยู่

และชั้นหวังว่ารูปที่ชั้นถ่ายแกกับแม่นั้นมันคงจะใช้ได้นะ


...คิดถึงแกจัง


ปล. จริงๆแล้วที่ชั้นบอกว่าจะเอาหนังสือจากแกก็เพราะแค่ชั้นไม่ได้อยากจะอ่านมันหรอก

ชั้นแค่อยากหาเรื่องออกมาเจอแกเท่านั้นเองแหละ

:p

วันอังคารที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

:)



วันนี้

ความรักจากไป แต่ความคิดถึง มิตรภาพ กับความห่วงใยก็ยังคงอยู่

คิดถึงแกว่ะ

:)

วันจันทร์ที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

เกาะช้าง


เป็นทริปสั้นๆที่ไม่มีรูปถ่าย

ไม่มีโปสการ์ด

ไม่มีของฝาก

ไม่มีอะไรทั้งสิ้น

เหมือนเอาหัวใจไปพัก

ทะเลถือเป็นสิ่งมหัศจรรย์ สิ่งหนึ่ง

ทั้งลมทะเล เสียงคลื่น มันทำให้สิ่งที่มันปวดร้าวในใจ

ได้ถูกบรรเทาลงได้บ้าง

เบียร์ 5 ขวดได้หมดไป ผมกลับเข้าห้องเพื่อหนีจากละอองฝนที่กำลังจะตกลงมา

คืนนี้ ผมก็ยังคงนอนไม่หลับอยู่ดี

....