ได้คุยกับพี่คนนึงผ่าน msn เริ่มต้นที่การถามสารทุกข์สุขดิบ และเรื่องงาน
สุดท้ายต้องมาจบในเรื่องของการวางแผนชีวิตทุกที
" ให้คิดยาวๆ ไม่ใช่คิดงานนี้ "
" คิดทีละงานมึงก็เห็นทีละจุด "
" มึงไปได้ไกลกว่านี้....ถ้าเลิกคิดเฉพาะหน้า "
เอิ่ม จุกเลยกู อะไรวะเนี่ย....
ก็จริงอยู่ครับว่าผมอาจจะคิดแต่ละงานเป็นปัญหาเฉพาะหน้า
แต่ก็อย่าลืมว่าข้อจำกัดแต่ละคนไม่เหมือนกัน บางคนติดภาระกิจเรื่องเรียน เรืองเงิน เรื่องโน่นๆนี่
ผมว่าชีวิตคนเราสามารถกำหนดแบบแผนได้ แต่มันก็ขึ้นอยู่แต่ละคนว่าเขาคนนั้นจะปรับให้เขากับชีวิตเขาได้อย่างไร
ถ้าให้ผมวางแผนก็คือ เรียนให้จบ ทำงานเก็บตังค์ เอาไปเที่ยวต่างประเทศ หาความสุขใส่ตัว หาความสุขให้คนที่เรารัก หรืออะไรก็ว่าไป กลับมาทำงานเก็บตังค์ต่อ ฮ่าๆๆๆ เป็นไง ดูมันเหมือนคนสิ้นคิดไหมครับพี่
แต่ผมเชื่อในสิ่งที่ผมกำลังทำอยู่ว่ามันไม่ได้ไปผิดที่ผิดทาง และสิ่งที่ผมทำนั้นเป็นเหมือนกับทางผ่านที่จะทำให้ผมได้ไปพบเจอกับ goal ที่ผมยังมาไม่ถึง
คือผมไม่ซีเรียสนะว่าในอนาคตผมจะต้องมีบริษัทดีไซน์ หรือ ต้องมีเงินเก็บในบัญชีเป็นแสนๆล้านๆ
แต่ผมขอทำชีวิต ณ ปัจจุบันให้ดีและมีความสุข ทำให้ครอบครัวมีความสุข ทำให้คนที่เรารักมีความสุข ผมว่ามันเพียงพอแล้วสำหรับคนๆนึง
เอาเป็นว่าตอนนี้ผมขอปล่อยไหลไปกับการดำเนินชิวิตของผมแล้วกันครับ
เอ๊ะ หรือว่าแผนการในชิวิตของผมมันคือการไม่มีแผนกันแน่นะ ??
ดูเหมือนคนไม่เอาไหนเนอะ ว่างั้นหรือเปล่า...
ขอจบการสนทนาด้วยคำขอบคุณและรอยยิ้มแล้วกันนะครับ
:)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น