วันอาทิตย์ที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2553

กลืนไม่เข้า


หมดปัญหาของเมื่อวาน ตื่นเช้ามาเจอปัญหาใหม่อีก ต่อเนื่องกันเป็นหนังซีรี่ย์

"บางเรื่องเราไม่ต้องเผชิญหน้าตรงๆก็ได้"

นั่นเป็นสิ่งที่ผมได้ยินจากพี่คนนึงที่ผมรู้จัก

ขอโทษครับพี่ ที่ผมอาจจะใจร้อนไป ขอโทษที่ทำให้ความหวังดีของพี่กลายเป็นความยุ่งยาก

แต่พี่จะรู้ไหมว่า ไม่ว่าวิธีการแบบไหน ความจริงใจและการพูดความจริงต่อกันมันเป็นวิธีที่ได้ผลที่สุด

สุดท้ายก็ปล่อยให้กลไกของชีวิตมันดำเนินไปตามขั้นตอนของมัน

ผมเข้าใจว่าสิ่งที่ผมทำมันอาจจะกระทบกับหลายๆคน

แต่ผมเชื่อว่าคนเรามันจะมีจุดที่รู้ว่าอะไรควรแสดงออกกับใครอย่างไรให้ถูกกาลเทศะ

อย่างน้อยผมก็รู้ดีว่า คนที่ผมเล่าสิ่งต่างๆให้เขาฟังเขาเป็นคนยังไง แยกแยะอะไรไม่หรือไม่ได้ ควรไม่ควร

และผมก็เชื่อว่าเธอจะทำได้อย่างนั้นจริงๆ

ผมเองก็อาจจะผิดจริงที่ผมพูดทุกอย่างออกไปหมด ซึ่งมันทำให้พวกพี่ๆดูไม่ดีในสายตาใครบางคน

ตรงนี้ผมขอโทษครับ พี่ก็ได้ฟังจากผมผ่านโทรศัพท์ไปแล้ว

แต่ถ้าเราพลิกมองให้เป็นมุมของด้านดีๆอีกมุมนึง

ว่าพวกพี่ได้หวังดีต่อผม และเรื่องทั้งหมด ก็ไม่มีอะไรในกอไผ่ ทุกคนต่างรับรู้ว่าโอเค เรื่องทั้งหมดนั้นได้ผ่านไป ต่อจากนี้ก็กลับมาทำหน้าที่ของตัวเอง

อย่างนี้ มันจะดีกว่าไหมครับ

ขอคุณสำหรับทุกอย่างนะครับพี่โย


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น