วันอาทิตย์ที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2553

เชือก และ ปม

เมื่ออาทิตย์ก่อนอ่านเจอข่าวในอินเตอร์เนต
มีเด็กนักศึกษามหาลัยแห่งนึงได้ทำการจบชีวิตตัวเอง
เหตุอันเนื่องมาจากความรัก
ผมลองมานั่งนึกดูว่า
สิ่งใดกันแน่ที่ผลักดันเขาไปสู่เส้นทางอันน่าเศร้า
ความรักเหรอ ?
ผมว่าไม่หรอก ความรักมันออกจะสวยงาม
ตอนเรามีมัน ดูช่วงนั้นชีวิตช่างมีความสุขแสนเหลือเกิน
แต่พอมันเดินจากเราไป ชีวิตเรามีแต่ความเสียใจและผิดหวัง
เพราะอะไรกันแน่ เราถึงต้องเสียใจ ?
เพราะเรากำลังคาดหวังอนาคตอันแสนสวยงามจากใครคนนึงงั้นเหรอ
บ้าน่า.. มันเป็นเรื่องของอนาคต จะมีใครรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป
การที่เราจะผูกติดชีวิตไว้กับใครสักคน มันอาจจะไม่ใช่เรื่องถูกหรือผิด
แต่คนที่คิดจะผูกเงื่อนนั้น ต้องทำใจยอมรับผลกระทบจากความคาดหวัง
และเป็นการยากที่คิดจะคลายเชือกเส้นนั้น นอกซะจากต้องตัดมันซะ
ผมก็ไม่แน่ใจว่าสุดท้ายแล้วอะไรเป็นสิ่งที่ทำร้ายเรากันแน่
แต่ผมเชื่อในสิ่งนึงว่าอย่างน้อย
ความรักไม่ได้ทำร้ายเราหรอก
ความคาดหวังต่างหากที่ทำร้าย...

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น